ພຣະຣາຊອານາຈັກລາວ

ສຳລັບ​ລັດຖະບານພັດຖິ່ນ​ທີ່​ເຄີຍ​ຄວບ​ຄຸມ​ອານາຈັກ, ໄປທີ່ ລັດຖະບານລາຊະອານາຈັກລາວພັດຖິ່ນ

ພຣະຣາຊອານາຈັກລາວ ພະລາຊະອານາຈັກລາວ ລາດຊະອານາຈັກລາວ
1947–1975
ທຸງຊາດ ເຄື່ອງໝາຍຊາດ
ເພງຊາດ:  ເພງຊາດລາວ
ສະຖານະ	ອານານິຄົມຝຣັ່ງ(1947–1953) ລະບອບລັດຖະທຳມະນູນ (1953–1975)
ເມືອງຫຼວງ	ວຽງຈັນ (ບໍລິຫານ) ຫຼວງພະບາງ (ລາຊະວົງ)
ເມືອງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ	ວຽງຈັນ
ພາສາທົ່ວໄປ	ພາສາລາວ ພາສາຝຣັ່ງ
ການປົກຄອງ	ລັດຖະທຳມະນູນທີ່ເປັນເອກະພາບ
ກະສັດ
• 1947–1959	ເຈົ້າມະຫາຊີວິດສີສະຫວ່າງວົງ
• 1959–1975	ພະເຈົ້າມະຫາຊີວິດສີສະຫວ່າງວັດທະນາ
ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ
• 1947–1948 (ກ່ອນ)	ເຈ້າສຸວັນນະລາດ
• 1962–1975 (ສຸດທ້າຍ)	ເຈົ້າສຸວັນນະພູມາ
ປະຫວັດສາດ
• ຄວາມເປັນເອກະລາດ	11 ພຶດສະພາ 1947
• ເອ​ກະ​ລາດ	22 ຕຸລາ 1953
• ການຍອມຮັບຂອງສະຫະປະຊາຊາດ	14 ທັນວາ 1955
• ການປະຕິວັດຂອງພັກປະຕິວັດປະຊາຊົນລາວ	23 ສິງຫາ 1975
• ກໍ່ຕັ້ງ ສປປ.ລາວ	2 ທັນວາ 1975
ປະຊາກອນ
•	3,100,000
ສະກຸນເງິນ	ກີບ
ຂັບລົດດ້ານ	ຂວາ
ລະຫັດໂທລະສັບ	856
ລະຫັດ ISO 3166	LA
ກ່ອນໜ້າ ຖັດໄປ ອິນດູຈີນຝຣັ່ງ ລັດໃນອະນຸລັກຝຣັ່ງໃນລາວ ປະເທດລາວ ລັດຖະບານລາຊະອານາຈັກລາວພັດຖິ່ນ
ປັດຈຸບັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ	ປະເທດລາວ

ພຣະຣາຊອານາຈັກລາວ (ພະລາຊະອານາຈັກລາວ) ແມ່ນລັດເອກະລາດທີ່ປົກຄອງໃນຊ່ວງປີ 1947 ຫາ 1975, ໂດຍໃຊ້ລະບອບລາຊາທິປະໄຕໃຕ້ລັດຖະທຳມະນູນທີ່ມີພະມະຫາກະສັດເປັນປະມຸກ, ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຫຼັງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II. ຈົນມາຮອດວັນທີ 2 ທັນວາ ປີ 1975, ກະສັດອົງສຸດທ້າຍ ພຣະເຈົ້າສີສະວ່າງວັດທະນາ ໄດ້ຍອມຈຳນົນລາຊະບັນລັງໃຫ້ແກ່ກຸ່ມປະເທດລາວໃນສົງຄາມກາງເມືອງໃນລາວ, ຫຼັງຈາກນັ້ນພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວກໍໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມລະບອບຣາຊາທິປະໄຕ ແລະ ສະຖາປະນາເປັນ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ເຊິ່ງເປັນລະບອບສັງຄົມນິຍົມມາກ-ເລນິນ, ເຊິ່ງໄດ້ປົກຄອງປະເທດລາວຕັ້ງແຕ່ 1975 ມາຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ.

ການປົກຄອງ

ນັບຕັ້ງແຕ່ການປະກາດເອກະລາດຂອງລາວຕາມສົນທິສັນຍາເຊີແນວໃນປີ ຄ.ສ. 1953 ລັດຖະບານແຫ່ງພະຣາຊອານາຈັກລາວໄດ້ຖືກຍອມຮັບວ່າເປັນລັດຖະບານທີ່ມີອຳນາດປົກຄອງທົ່ວປະເທດລາວ. ຕາມລັດຖະທຳມະນູນແຫ່ງພະຣາຊອານາຈັກລາວໄດ້ກຳນົດໃຫ້ປະເທດຊາດມີລະບອບປົກຄອງແບບປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ລະບອບຣາຊາທິປະໄຕພາຍໃຕ້ລັດຖະທຳມະນູນ.

ລັດຖະບານກາງແມ່ນຕັ້ງຢູ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ສ່ວນສົມເດັດພະເຈົ້າຊີວິດແມ່ນປະທັບຢູ່ນະຄອນຫຼວງພຣະບາງ. ໃນເວລານັ້ນ, ສົມເດັດພະເຈົ້າຊີວິດສີສະຫວ່າງວົງເປັນພະມະຫາຊີວິດພະອົງທຳອິດ ແລະ ທ່ານເຈົ້າສຸວັນນະພູມາເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີຄົນທຳອິດຂອງພະຣາຊອານາຈັກລາວ.

ເຈົ້າຊາຍທັງສາມ ແລະ ພຣະເຈົ້າສີສະຫວ່າງວັດທະນາ ໄດ້ພະຍາຍາມຫຼາຍຄັ້ງໃນການສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານປະສົມ. ລັດຖະບານປະສົມຄັ້ງທຳອິດໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1958 ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເຈົ້າສຸວັນນະພູມາ, ແຕ່ລົ້ມລະລາຍລົງຫຼັງຈາກສອງເດືອນ. ນາຍົກລັດຖະມົນຕີຜູ້ທີ່ຢູ່ໃຕ້ລັດຖະທຳມະນູນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງລັດຖະມົນຕີ ແລະ ໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳຈາກພຣະມະຫາກະສັດ, ໄດ້ເຮັດຂໍ້ຕົກລົງກັບພຣະອານຸຊາຂອງເພີ່ນຄືເຈົ້າສຸພານຸວົງ.

ເຈົ້າສຸວັນນະພູມາໄດ້ມອບຕຳແໜ່ງໃນຄະນະລັດຖະມົນຕີ 2 ທີ່ນັ່ງໃຫ້ກັບກຸ່ມປະເທດລາວທີ່ເປັນກອມມູນິດ, ແລະ ເປັນການແລກປ່ຽນໃຫ້ສຸພານຸວົງຈະນຳເອົາທະຫານກອມມູນິດຈຳນວນ 1,500 ນາຍຈາກທັງໝົດ 6,000 ນາຍເຂົ້າສູ່ກອງທັບຫຼວງ. ເຈົ້າຊາຍສຸພານຸວົງໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງເປັນລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງການວາງແຜນ, ຟື້ນຟູ ແລະ ພັດທະນາເມືອງ, ໃນຂະນະທີ່ສະມາຊິກອີກຄົນໜຶ່ງຂອງພັກກອມມູນິດໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງສາສະໜາ ແລະ ສິລະປະກຳ.

ຕໍ່ມາ, ຄວາມວຸ້ນວາຍທາງການເມືອງພາຍໃນປະເທດທີ່ເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຍາວນານ ໄດ້ນຳໄປສູ່ຄວາມພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງລັດຖະບານປະສົມຫຼາຍຄັ້ງ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນລັດຖະບານທີ່ມີອາຍຸສັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງທາງການເມືອງພາຍໃນປະເທດ ແລະ ການແຊກແຊງຈາກມະຫາອຳນາດຢ່າງສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ຄວາມສຳພັນກັບຕ່າງປະເທດ

ລັດຖະບານລາຊະອານາຈັກລາວ ມີສາຍພົວພັນໃກ້ຊິດກັບສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເຊິ່ງໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານການເງິນ ແລະ ສະໜັບສະໜູນການຕໍ່ສູ້ກັບກຸ່ມປະເທດລາວ ແລະ ກອງກຳລັງຫວຽດນາມເໜືອ. ໃນປີ 1957, ສະຫະລັດໄດ້ໃຊ້ຈ່າຍເງິນຊ່ວຍເຫຼືອຕໍ່ຫົວຄົນສຳລັບຄົນລາວຫຼາຍກວ່າປະເທດໃດໆ ໃນໂລກ, ຄິດໄລ່ເປັນມູນຄ່າ 150 ໂດລາສະຫະລັດຕໍ່ຄົນ, ເຊິ່ງເທົ່າກັບສອງເທົ່າຂອງລາຍໄດ້ສະເລ່ຍຕໍ່ປີຂອງປະຊາຊົນລາວ. ສ່ວນໜຶ່ງຂອງເງິນດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສະໜັບສະໜູນຜູ້ສະໝັກເລືອກຕັ້ງທີ່ເປັນຝ່າຍສະຫະລັດ, ໃນຂະນະທີ່ສ່ວນອື່ນໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນໂຄງການສະໜັບສະໜູນຄ່າສະກຸນເງິນກີບ.

ພຣະມະຫາກະສັດສີສະຫວ່າງວັດທະນາ ໄດ້ເດີນທາງໄປຢ້ຽມຢາມສະຫະລັດອາເມລິກາໃນປີ 1963 ເພື່ອພົບປະກັບປະທານາທິບໍດີ ຈອນ ເອຟ ເຄນນີດີ.

ນອກຈາກນີ້, ລາວຍັງໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກຝຣັ່ງ, ອົດສະຕາລີ, ພະມ້າ, ໄທ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນ.