ພາສາສາດ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ


ພາສາສາດ (ຄຳເຄົ້າ: ພາສາສາສຕຣ໌[໑]) ແມ່ນ ວິທະຍາສາດສັງຄົມ ທີ່ ສຶກສາ ກ່ຽວກັບ ພາສາ ເຊິ່ງ ແມ່ນ ວິທີການສື່ ລະຫວ່າງ ຄົນ ດ້ວຍ ສຽງ, ໂຕໜັງສື, ເຄື່ອງໝາຍ, ສັນຍານ ແລະອື່ນໆ. ການສື່ ລະຫວ່າງ ຄົນ ກັບ ສັດ ຫລື ສັດ ກັບ ສັດ ດ້ວຍສຽງ, ສັນຍານ ບາງເທື່ອກໍ່ອາດຈະສາມາດຖືໄດ້ ວ່າ ແມ່ນ ພາສາແບບປະຖົມປະຖານໄດ້.

ບັນດາຂະແໜງສຶກສາໃນພາສາສາດ[ດັດແກ້]

ບັນດາພາສາໃນໂລກ[ດັດແກ້]

ອ້າງອີງ[ດັດແກ້]

  1. ສົມຈິຕ ພັນລັກ. (2012) ພາສາລາວລ້ານຊ້າງ ກ່ອນປີ ພ.ສ 2478; ຄ.ສ 1935 ສະບັບຄົ້ນຄວ້າ. ສົມມະນາ ການພິມ ສປປ ລາວ.