ພາສາໄທໃຫຍ່

ພາສາໄທເໜືອ (ໄທເໜືອ: ລິ່ກໄຕ໊) ຫຼືໃນປະເທສໄທຍ໌ເອີ້ນພາສາໄທໃຫຍ່ ແມ່ນພາສາຕະກູນໄທ-ກະໄດ ໃຊ້ເວົ້າໃນພາກເໜືອຂອງ ປະເທດພະມ້າ ປະເທດໄທ ແລະທາງຕອນໃຕ້ຂອງປະເທດຈີນ ມີສຽງວັນນະຍຸດ 5 ສຽງ ບໍ່ມີຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບຈຳນວນຜູ້ເວົ້າທີ່ແນ່ນອນ ເນື່ອງຈາກການສົງຄາມຣະຫວ່າງພະມ້າກັບໄທເໜືອ ເຮັດໃຫ້ການເຂົ້າໄປສຶກສາຊາວໄທເໜືອເຮັດໄດ້ຍາກ ຄາດວ່າມີຜູ້ເວົ້າຮາວ 4-30 ລ້ານຄົນ ມີອັກສອນຂອງຕົນເອງ 2 ຊະນິດຄື ອັກສອນໄທເໜືອ ໃຊ້ໃນພະມ້າ ແລະອັກສອນໄທໃຕ້ໂຄ້ງ ໃຊ້ໃນຈີນ

ແມ້ວ່າຈະມີຄຳກ່າວວ່າ "ຢ່າກິ໋ນຢ່າງມ່ານ ຢ່າຕ໋ານຢ່າງໄຕ" ເຊິ່ງປຽບທຽບກັບວິຖີຊີວິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງຊາວພະມ້າ ທີ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການກິນຢູ່ ກັບຊາວໄທເໜືອທີ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການເຮັດບຸນ ເຖິງສະນັ້ນໄທເໜືອກໍ່ຮັບວັດທະນະທັມ ສາສນາ ຕລອດຈົນເຖິງຄຳໃນພາສາພະມ້າເຂົ້າມາຫຼາຍ ຈົນຄຳໄທເໜືອຫຼາຍຖິ່ນແມ່ນກວາມໄຕໂລ້ໂລ້ ຄືໄທເໜືອເວົ້າຄຳພະມ້າປົນໄປໝົດ ເຊັ່ນທີ່ເມືອງສີປໍ້ ແລະເມືອງຢາງເປ້ນຕົ້ນ

ສຳນຽງທ້ອງຖິ່ນ

ພາສາໄທເໜືອມີສຳນຽງແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມທ້ອງຖິ່ນ ຄື ສານເໜືອ ສານໃຕ້ ຊຽງຕຸງ ແລະພຣົມແດນຕິດກັບເມືອງຈີນເອີ້ນວ່າ ໄທເໜືອ ໂດຽພາສາເມືອງໜອງ ຖືແມ່ນພາສາໄທຫຼວງ ສຳນຽງສານເໜືອ ແລະສານໃຕ້ຈະແຕກຕ່າງກັນໂດຽຄັກ ສ່ວນທີ່ຊຽງຕຸງຊົນສ່ວນໃຫຍ່ມີເຊື່ອສາຍໄທເຂິນ ໂດຽມີສ່ວນຕ່າງພາສາໄທເໜືອອື່ນໆ ຫຼາຍ ແລະມີຊັບສະເພາະຄ່ອນຂ້າງຫຼາຍ ໂດຽຊຽງຕຸງນຳເມືອງລາວຈະມີສຸພາສິດຄ້າຍຄຶງກັນຫຼາຍເລີຍທີດຽວ