ພາສາໄທ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ
ພາສາໄທ
ภาษาไทย 
ສຽງອ່ານ: [pʰāːsǎːtʰāj]
ເວົ້າໃນ: ປະເທດໄທ ປະເທດກຳປູເຈຍ ປະເທດລາວ ຕອນເໜືອຂອວປະເທດມາເລເຊຽ
ຈຳນວນຜູ້ເວົ້າ: 60-65 ລ້ານຄົນ (ບໍ່ໂຮມພາສາໂຍນ ອີສານ ແລະໄທຖິ່ນໃຕ້) 
ອັນດັບ: 24
ຕະກູນພາສາ: ໄທ-ກະໄດ
 ໄທ
  ໄທຕະເວັນອອກສຽງໃຕ້
   ໄທກາງ-ຕະເວັນອອກ
    ຊຽງແສນ
     ພາສາໄທ 
ລະບົບການຂຽນ: ອັກສອນໄທ 
ສະຖານະທາງການ
ພາສາທາງການໃນ: ປະເທດໄທ
ຜູ້ວາງລະບຽບ: ລາຊະບັນດິຕະຍະສະຖານ
ລະຫັດພາສາ
ISO 639-1: th
ISO 639-2: tha
ISO 639-3: tha
ສາລານຸກົມພາສາ ສ່ວນນຶ່ງຂອງສາລານຸກົມພາສາ

ພາສາໄທ (ໄທ: ภาษาไทย) ແມ່ນພາສາໄຕພາສານຶ່ງຢູ່ໃນກຸ່ມພາສາໄທ-ກະໄດ[໑] ເຊິ່ງເວົ້າໃນປະເທດໄທຢ່າງເປັນທາງການ ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືກັບພາສາລາວ.

ພາສາໄທແມ່ນພາສາທີ່ມີລະດັບສຽງຂອງຄຳແນ່ນອນ ຫຼືວັນນະຍຸດເຊັ່ນດຽວກັບພາສາຈີນ ແລະ ອອກສຽງແຍກຄຳຕໍ່ຄຳ. ແມ່ນທີ່ລຳບາກຂອງຊາວຕ່າງຊາດ ເນືອງຈາກການອອກສຽງວັນນະຍຸດອັນເປັນເອກະລັກຂອງແຕ່ລະຄຳ ແລະການສະກົດຄຳທີ່ຊັບຊ້ອນ. ນອກຈາກພາສາໄທທີ່ເວົ້າຢ່າງເປັນທາງການແລ້ວ, ໃນປະເທດໄທມີການໃຊ້ ພາສາທ້ອງຖິ່ນອື່ນນຳ.

ຄວາມເປັນມາ[ດັດແກ້]

ພາສາໄທເປັນພາສາທີ່ພັດທະນາມາຈາກພາສາໄທບູຮານ (ຫຼື ໄຕບູຮານ) ພ້ອມກັບພາສາໄຕອື່ນໆ ເຊັ່ນ ພາສາລາວ ຯລຯ.

ລະບົບສຽງ[ດັດແກ້]

ພະຍັນຊະນະ[ດັດແກ້]

ສຽງສັດທະອັກສອນພະຍັນຊະນະໃນພາສາໄທ (ສຽງແປງ) ມີຢູ່ນຳກັນ 21 ສຽງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

  ຮິມຝີປາກ
ທັງສອງ
ຮິມຝີປາກລຸ່ມ
-ແຂ້ວເທິງ
ປຸ່ມເຫງືອກ ຫຼັງປຸ່ມເຫງືອກ ເພດານແຂັງ ເພດານອ່ອນ ຜະໜັງຄໍ
ສຽງກັກ /p/
/pʰ/
ผ,พ
/b/
  /t/
ฏ,ต
/tʰ/
ฐ,ฑ*,ฒ,ถ,ท,ธ
/d/
ฎ,ฑ*,ด
    /k/
/kʰ/
ข,ฃ,ค,ฅ,ฆ
  /ʔ/
**
ສຽງນາສິກ   /m/
    /n/
ณ,น
      /ŋ/
 
ສຽງສຽດແຊກ   /f/
ฝ,ฟ
/s/
ซ,ศ,ษ,ส
        /h/
ห,ฮ
ສຽງປະສົມສຽດແຊກ       /t͡ɕ/
/t͡ɕʰ/
ฉ,ช,ฌ
     
ສຽງລົວລີ້ນ       /r/
       
ສຽງເປີດ         /j/
ญ,ย
  /w/
 
ສຽງຂ້າງລິ້ນ       /l/
ล,ฬ
       
* ฑ ສາມາດອອກສຽງໄດ້ທັງ /tʰ/ ແລະ /d/ ຂຶ້ນຢູ່ນຳຄຳສັບ.
** ສຽງ /ʔ/ ມີປາກົດຢູ່ໃນຄຳທີ່ມີສະຫຼະສຽງສັ້ນແລະບໍ່ມີພະຍັນຊະນະສະກົດ.

ສະຫຼະ[ດັດແກ້]

ພາສາໄທມີສະຫຼະ 9 ໂຕ ໂດຍໃນນີ້ສາມາກແບ່ງອອກເປັນສະຫຼະສັ້ນ ແລະ ສະຫຼະຍາວ

ສັ້ນ ໂຕຢ່າງ ລາວ ຍາວ ໂຕຢ່າງ ລາວ
a กะ ກະ aa กา ກາ
o โต๊ะ ໂຕະ oo โต ໂຕ
ə เงิน ເງິນ əə เชิญ ເຊີນ
ɔ เกาะ ເກາະ ɔɔ ก่อ ກໍ່
u ติ ຕິ uu อยู่ ຢູ່
ɯ อึ ອຶ (ຂີ້) ɯɯ คือ ຄື
i คิด ຄິດ ii ขีด ຂີດ
e เข็น ເຂັນ ee เขต ເຂດ
ɛ แกะ ແກະ ɛɛ แก้ ແກ້

ໄວຍາກອນ[ດັດແກ້]

ໄວຍາກອນພາສາໄທມີລັກສະນະຄ້າຍຄືກັບພາສາໄຕອື່ນໆ. ການລຽນປະໂຫຍກໃນພາສາໄທແມ່ນ ຄຳປະທານ-ຄຳກຳມະ-ຄຳປະກອບ (subject-verb-object). ບໍ່ມີການ (tense) ຢ່າງແນ່ນອນຄືບັນດາພາສາເອີລົບ.

ລະບົບຂຽນ[ດັດແກ້]

ອັກສອນໄທແມ່ນອັກສອນທີ່ໃຊ້ຂຽນພາສາໄທ ແລະພາສາກຸ່ມນ້ອຍອື່ນໆ ໃນປະເທດໄທ. ມີພະຍັນຊະນະ 44 ຮູບ ສະຫຼະ 21 ຮູບ ວັນນະຍຸດ 4 ຮູບ ແລະເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆ ອີກຈຳນວນໜຶ່ງ. ພະຍັນຊະນະໄທຈະລຽນໂຕໄປຕາມແນວນອນ ແຕ່ຊ້າຍຫາຂວາ. ສ່ວນສະຫຼະຈະຢູ່ໜ້າ ເທິງ ລຸ່ມ ແລະຫຼັງພະຍັນຊະນະປະກອບຄຳແລ້ວແຕ່ຊະນິດຂອງສະຫຼະ.

ອ້າງອີງ[ດັດແກ້]

  1. Thai | Ethnologue

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນ[ດັດແກ້]

  • อภิลักษณ์ ธรรมทวีธิกุล และ กัลยารัตน์ ฐิติกานต์นารา. 2549.“การเน้นพยางค์กับทำนองเสียงภาษาไทย” (Stress and Intonation in Thai ) วารสารภาษาและภาษาศาสตร์ ปีที่ 24 ฉบับที่ 2 (มกราคม – มิถุนายน 2549) หน้า 59-76
  • สัทวิทยา : การวิเคราะห์ระบบเสียงในภาษา. 2547. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • Diller, Anthony van Nostrand. 2008. The Tai–Kadai Languages.
  • Gandour, Jack, Tumtavitikul, Apiluck and Satthamnuwong, Nakarin. 1999. “Effects of Speaking Rate on the Thai Tones.” Phonetica 56, pp. 123–134.
  • Li, Fang-Kuei. A handbook of comparative Tai. Honolulu: University Press of Hawaii, 1977. Print.
  • Rischel, Jørgen. 1998. 'Structural and Functional Aspects of Tone Split in Thai'. In Sound structure in language, 2009.
  • Tumtavitikul, Apiluck, 1998. “The Metrical Structure of Thai in a Non-Linear Perspective”. Papers presentd to the Fourth Annual Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society 1994, pp. 53–71. Udom Warotamasikkhadit and Thanyarat Panakul, eds. Temple,Arizona:Program for Southeast Asian Studies, Arizona State University.
  • Apiluck Tumtavitikul. 1997. “The Reflection on the X’ category in Thai”. Mon–Khmer Studies XXVII, pp. 307–316.
  • อภิลักษณ์ ธรรมทวีธิกุล. 2539. “ข้อคิดเกี่ยวกับหน่วยวากยสัมพันธ์ในภาษาไทย” วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ. 4.57-66.
  • Tumtavitikul, Appi. 1995. “Tonal Movements in Thai”. The Proceedings of the XIIIth International Congress of Phonetic Sciences, Vol. I, pp. 188–121. Stockholm: Royal Institute of Technology and Stockholm University.
  • Tumtavitikul, Apiluck. 1994. “Thai Contour Tones”.Current Issues in Sino-Tibetan Linguistics, pp. 869–875. Hajime Kitamura et al., eds, Ozaka: The Organization Committee of the 26th Sino-Tibetan Languages and Linguistics,National Museum of Ethnology.
  • Tumtavitikul, Apiluck. 1993. “FO – Induced VOT Variants in Thai”. Journal of Languages and Linguistics, 12.1.34 – 56.
  • Tumtavitikul, Apiluck. 1993. “Perhaps, the Tones are in the Consonants?” Mon–Khmer Studies XXIII, pp. 11–41.
  • Higbie, James and Thinsan, Snea. Thai Reference Grammar: The Structure of Spoken Thai. Bangkok: Orchid Press, 2003. ISBN 974-8304-96-5.
  • Nacaskul, Karnchana, Ph.D. (ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.กาญจนา นาคสกุล) Thai Phonology, 4th printing. (ระบบเสียงภาษาไทย, พิมพ์ครั้งที่ 4) Bangkok: Chulalongkorn Press, 1998. ISBN 978-974-639-375-1.
  • Nanthana Ronnakiat, Ph.D. (ดร.นันทนา รณเกียรติ) Phonetics in Principle and Practical. (สัทศาสตร์ภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ) Bangkok: Thammasat University, 2005. ISBN 974-571-929-3.
  • Segaller, Denis. Thai Without Tears: A Guide to Simple Thai Speaking. Bangkok: BMD Book Mags, 1999. ISBN 974-87115-2-8.
  • Smyth, David. Thai: An Essential Grammar. London: Routledge, 2002. ISBN 0-415-22614-7.

ລິງຄ໌ພາຍນອກ[ດັດແກ້]