Jump to content

ປະເທດອັງກິດ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ
ລະວັງສັບສົນກັບ ສະຫະຣາຊອານາຈັກ
ອັງກິດ
ທຸງຊາດອັງກິດ
ທຸງຊາດ
ຄຳຂວັນGod and my right
ເພງຊາດໃຊ້ "ກັອດເຊຟເດິຄວີນ" (God Save the Queen) ຕາມສະຫະລາຊາອານາຈັກໂດຍພຶດຕິໄນ
ແຕ່ບໍ່ມີເພງຊາດໃນທາງນິຕິໄນ
ທີ່ຕັ້ງຂອງປະເທດອັງກິດ (ຂຽວເຂັ້ມ) – ໃນທະວີບເອີຣົບ (ຂຽວອ່ອນແລະເທົາເຂັ້ມ) – ໃນສະຫະລາຊາອານາຈັກ (ຂຽວອ່ອນ)
ທີ່ຕັ້ງຂອງປະເທດອັງກິດ (ຂຽວເຂັ້ມ)
– ໃນທະວີບເອີຣົບ (ຂຽວອ່ອນແລະເທົາເຂັ້ມ)
– ໃນສະຫະລາຊາອານາຈັກ (ຂຽວອ່ອນ)
ເມືອງຫຼວງ
ແລະ ເມືອງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ
ລອນດອນ
ພາສາລັດຖະການບໍ່ໄດ້ກຳໜົດ
ພາສາອັງກິດ (ໂດຍພຶດຕິໄນ)
ສະຖາປະນາ
• ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສະຫະລາຊາອານາຈັກ
ຄ.ສ. 1707
ພື້ນທີ່
• ລວມ
130,395 ຕາລາງກິໂລແມັດ (50,346 ຕາລາງໄມລ໌) (-)
ປະຊາກອນ
• 2008 ປະມານ
51,446,000[1]
• ສຳມະໂນປະຊາກອນ 2001
49,138,831
395 ຕໍ່ຕາລາງກິໂລແມັດ (1,023.0 ຕໍ່ຕາລາງໄມລ໌)
ເຂດເວລາUTC+0
ລະຫັດໂທລະສັບ44
ລະຫັດອິນເຕີເນັດ.uk


ປະເທດອັງກິດ (England, ຄຳເຄົ້າ: ປະເທດອັງກລິສ[2]) ຕັ້ງຢູ່ໃນເອີລົບເໜືອ. ໃຊ້ພາສາອັງກິດເປັນພາສາທາງການ. ມີລອນດອນເປັນນະຄອນຫຼວງ. ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສະຫະລາຊະອານາຈັກ[3][4][5]. ມີພົມແດນທາງບົກຕິດກັບເອກົດທາງເໜືອ, ການທາງຕາເວັນຕົກ, ທະເລອຽກລັງທາງຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ, ທະເລເກນຕິກທາງຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້, ແລະທະເລເໜືອທາງຕາເວັນອອກ. ນອກຈາກນີ້ຍັງຕິດກັບຊ່ອງແຄບອັງກິດເຊິ່ງຂັ້ນລະຫວ່າງອັງກິດກັບເອີລົບແຜ່ນດິນໃຫຍ່. ພື້ນທີ່ປະເທດສ່ວນໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່ທາງຕອນກາງແລະໃຕ້ຂອງເກາະບະເລີຕາຍໃຫຍ່ໃນມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກເໜືອ. ປະເທດຍັງລວມເຖິງເກາະອື່ນເຊິ່ງນ້ອຍກວ່າອີກປະມານ 100 ເກາະ ເຊັ່ນ ໝູ່ເກາະຊິນລີແລະເກາະໄວ.

ພູມປະເທດສ່ວນຫຼາຍປະກອບດ້ວຍພູຕ່ຳໆ ແລະບ່ອນພຽງ ໂດຍສະເພາະແມ່ນທາງຕອນກາງແລະໃຕ້. ຢ່າງໃດກໍດີ ທາງເໜືອແລະຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ແມ່ນບ່ອນສູງ. ມີວິນເຊສະເຕີເປັນນະຄອນຫຼວງເກົ່າຈົນເທົ້າປ່ຽນມາເປັນລອນດອນໃນ ຄ.ສ. 1066. ລອນດອນໃນປັດຈຸບັນແມ່ນເຂດມະຫານະຄອນໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນສະຫະລາຊະອານາຈັກ ແລະ ແມ່ນເມືອງທີ່ມີພື້ນທີ່ທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນສະຫະພາບເອີລົບເມື່ອວັດແທກດ້ວຍເກນສ່ວນສາກົນ. ປະຊາກອນປະເທດມີຢູ່ປະມານ 51 ລ້ານຄົນ ເຊິ່ງຄິດເປັນ 84% ຂອງປະຊາກອນສະຫະລາຊະອານາຈັກ ໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ອາໄສຢູ່ໃນລອນດອນ. ພາກຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ແລະເຂດເມືອງໄດ້ຂະຫຍາຍໂຕໄປເຖິງພາກມິດແລນ, ພາກຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ ແລະ ຢອກເຊີ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການພັດທະນາເປັນພື້ນທີ່ອຸດສາຫະກຳສໍາຄັນລະຫວ່າງຄະລິດສັດຕະວັດທີ 19.

ຫຼັງຈາກ ຄ.ສ. 1284 ລາຊະອານາຈັກອັງກິດໄດ້ລວມກັບປະເທດການເປັນລັດອະທິປະໄຕຈົນເທົ້າວັນທີ 1 ພຶດສະພາ ຄ.ສ. 1707 ເມື່ອພະລາຊະບັນຍັດໃຫ້ລວມກັບລາຊະອານາຈັກເອກົດເປັນລັດໃໝ່ ແລະສະຖາປະນາລັດໃໝ່ນີ້ເປັນລາຊະອານາຈັກບະເລີຕາຍໃຫຍ່[6][7]. ລັດໃໝ່ນີ້ ໄດ້ລວມກັບລາຊະອານາຈັກອຽກລັງເປັນລັດໃໝ່ໃນປີ ຄ.ສ. 1801 ໂດຍຜ່ານພະລາຊະບັນຍັດສະຫະພາບອີກສະບັບໜຶ່ງ. ລັດໃໝ່ນີ້ມີຊື່ວ່າ ສະຫະລາຊະອານາຈັກບະເລີຕາຍໃຫຍ່ແລະອຽກລັງ. ພໍເຖິງປີ ຄ.ສ. 1922 ລັດອິດສະຫຼະອຽກລັງໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາເປັນລັດແຍກ. ແຕ່ Royal and Parliamentary Titles Act 1927 ໄດ້ລວມອຽກລັງເໜືອເຂົ້າກັບສະຫະລາຊະອານາຈັກອີກເທື່ອ ເປັນສະຫະລາຊະອານາຈັກບະເລີຕາຍໃຫຍ່ແລະອຽກລັງເໜືອ ເຊິ່ງແມ່ນສະຫະລາຊະອານາຈັກໃນປັດຈຸບັນ.

ອ້າງອີງ[ດັດແກ້]

  1. Office for National Statistics. "Population estimates for UK, England and Wales, Scotland and Northern Ireland – current datasets". statistics.gov.uk. Retrieved 2009-06-05.
  2. ສົມຈິດ ພັນລັກ. (2012) ພາສາລາວລ້ານຊ້າງ ກ່ອນປີ ຄ.ສ 1935 ສະບັບຄົ້ນຄວ້າ. ສົມມະນາ ການພິມ ສປປ ລາວ.
  3. Office for National Statistics. "The Countries of the UK". statistics.gov.uk. Archived from the original on 2008-12-20. Retrieved 2009-02-01.
  4. "Countries within a country". number-10.gov.uk. Archived from the original on 2008-02-09. Retrieved 2009-02-01. {{cite web}}: Unknown parameter |unused_data= ignored (help)
  5. "Changes in the list of subdivision names and code elements (Page 11)" (PDF). International Organization for Standardization. Retrieved 2009-02-01.
  6. William E. Burns, A Brief History of Great Britain, p. xxi
  7. Acts of Union 1707 parliament.uk, accessed 27 January 2011