Jump to content

ສັດທະອັກສອນສາກົນ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ
ສຳລັບຄວາມໝາຍອື່ນ ເບິ່ງທີ່ IPA (ແກ້ຄວາມຜິດປົກກະຕິ)
ສັດທະອັກສອນສາກົນ
"IPA" in IPA ([aɪ pʰiː eɪ])
ຊະນິດບາງສ່ວນເປັນລັກສະນະສະເພາະອັກສອນ
ພາສາເວົ້າໃຊ້ເປັນສັກທະສາດ ແລະ ໜ່ວຍສຽງຂອງແຕ່ລະພາສາ
ຊ່ວງຍຸກຕັ້ງແຕ່ປີ 1888
ລະບົບແມ່
Palaeotype alphabet, English Phonotypic Alphabet
ISO 15924Latn
ຕາຕະລາງສັກທະອັກສອນສາກົນຮຸ່ນ ປີ 2020

ສັດທະອັກສອນສາກົນ (ອັງກິດ: International Phonetic Alphabet) ຫຼື ໄອພີເອ(IPA) ແມ່ນສັດທະອັກສອນຊຸດໜື່ງທີ່ພັດທະນາໂດຍສະມາຄົມສັດທະສາດສາກົນ ໂດຍໃຫ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍມາດຕະຖານເພື່ອການແທນສຽງເວົ້າໃນທຸກພາສາ ນັກພາສາສາດໃຊ້ສັດທະອັກສອນສາກົນເພື່ອແທນໜ່ວຍສຽງຕ່າງໆ ທີ່ມະນຸດສາມາດອອກສຽງໄດ້ ໂດຍແທນແຕ່ລະໜ່ວຍສຽງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍສະເພາະທີ່ບໍ່ຄືກັນ ເຄື່ອງໝາຍທີ່ມາໃຊ້ ຫຼື ດັດແປງມາຈາກ ອັກສອນລາແຕັງ ບາງໂຕມາຈາກ ອັກສອນເກຣັກ ແລະ ບາງໂຕຄຶດຂຶ້ນໃໝ່ໂດຍບໍ່ຄືກັບພາສາໃດເລີຍ