ສີຂາວ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ
Jump to navigation Jump to search
Color icon white.svg

ສີຂາວ ຄື ໂທນສີ ຫຼື ການຮັບຮູ້ທີ່ເກີດຈາກແສງໄປກະຕຸ້ນເຊລລ໌ສີຮູບກວຍທັງ 3 ແບບໃນດວງຕາຂອງມະນຸດໃນປະລິມານທີ່ເກືອບເທົ່າກັນແລະມີຄວາມສະຫວ່າງສູງສຸດເມື່ອທຽບກັບສິ່ງແວດລ້ອມອ້ອມແອ້ມ.

ສີຂາວແມ່ນສີທີ່ອ່ອນທີ່ສຸດແລະເປັນສີອອກ (ບໍ່ມີສີ). ມັນເປັນສີຂອງຫິມະ, ດິນເຜົາ, ແລະນົມ, ແລະກົງກັນຂ້າມກັບສີດໍາ. ວັດຖຸສີຂາວສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຢ່າງເຕັມສ່ວນແລະກະແຈກກະຈາຍໃນຄວາມຍາວ wavelength ຂອງແສງທັງຫມົດທີ່ເຫັນໄດ້. ສີຂາວຢູ່ໃນໂທລະທັດແລະຫນ້າຈໍຄອມພິວເຕີຖືກສ້າງຂື້ນໂດຍການປະສົມຂອງແສງສະຫວ່າງສີແດງ, ສີຟ້າ, ແລະສີຂຽວ. ສີຂາວສາມາດໄດ້ຮັບເມັດສີຂາວ, ໂດຍສະເພາະ titanium dioxide.

ຄວາມຫມາຍສັນຍາລັກ[ແກ້ໄຂ]

ໃນປະເທດເອຢິບບູຮານແລະ Rome ບູຮານ, ພວກປະໂລຫິດນຸ່ງເສື້ອສີຂາວເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະຊາວໂລມັນໃສ່ສີຂາວ toga ເປັນສັນຍາລັກຂອງພົນລະເມືອງ. ໃນຍຸກກາງແລະ Renaissance ເປັນ unicorn ສີຂາວ ເປັນສັນຍາລັກຂອງພົມມະຈັນ, ແລະການເສຍສະລະລູກແກະສີຂາວແລະຄວາມບໍລິສຸດ. ມັນແມ່ນສີຂອງກະສັດຂອງຝຣັ່ງ, ແລະຂອງການເຄື່ອນໄຫວ monarchist ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ Bolsheviks ໃນລະຫວ່າງ ສົງຄາມກາງເມືອງລັດເຊຍ (1917-1922). ພຣະວິຫານກເຣັກແລະໂຣມັນປະເຊີນຫນ້າກັບຫີນອ່ອນສີຂາວ, ແລະເລີ່ມຕົ້ນໃນສະຕະວັດທີ 18, ດ້ວຍການມາຮອດຂອງສະຖາປັດຕະຍະກໍາ neoclassical, ສີຂາວໄດ້ກາຍເປັນສີທົ່ວໄປທີ່ສຸດຂອງໂບດໃຫມ່, ນະຄອນຫຼວງແລະອາຄານລັດຖະບານອື່ນໆ, ໂດຍສະເພາະໃນສະຫະລັດ. ມັນຍັງຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນ ສະຖາປັດຕະຍະກໍາທີ່ທັນສະໄຫມສະ ຕະວັດທີ 20ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມທັນສະໄຫມແລະຄວາມງ່າຍດາຍ.

ອີງຕາມການສໍາຫຼວດໃນເອີຣົບແລະສະຫະລັດ, ສີຂາວແມ່ນສີທີ່ມັກຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມສົມບູນແບບ, ຄວາມດີ, ຄວາມຊື່ສັດ, ຄວາມສະອາດ, ການເລີ່ມຕົ້ນ, ໃຫມ່, ຄວາມເປັນກາງ, ແລະຄວາມແນ່ນອນ.  ສີ​ຂາວ​ເປັນ​ສີ​ທີ່​ສໍາ​ຄັນ​ສໍາ​ລັບ​ເກືອບ​ທັງ​ຫມົດ​ສາ​ສະ​ຫນາ​ຂອງ​ໂລກ​. ພະສັນຕະ ປາປາ , ຫົວຫນ້າຂອງ ໂບດ Roman Catholic , ໄດ້ໃສ່ສີຂາວຕັ້ງແຕ່ປີ 1566, ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມບໍລິສຸດແລະການເສຍສະລະ. ໃນ ອິດສະລາມ , ແລະໃນ ສາສະຫນາ Shinto ຂອງປະເທດຍີ່ປຸ່ນ, ມັນໄດ້ຖືກໃສ່ໂດຍ pilgrims. ໃນ​ວັດ​ທະ​ນະ​ທໍາ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ​ແລະ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຍີ່​ປຸ່ນ​, ສີ​ຂາວ​ແມ່ນ​ສີ​ທີ່​ທົ່ວ​ໄປ​ທີ່​ສຸດ​ສໍາ​ລັບ​ການ ​ແຕ່ງ​ງານ ​, ສັນ​ຍາ​ລັກ​ຄວາມ​ບໍ​ລິ​ສຸດ​ແລະ​ເວີ​ຈິນ​ໄອ​ແລນ​. ໃນຫຼາຍວັດທະນະທໍາອາຊີ, ສີຂາວຍັງເປັນສີຂອງຄວາມໂສກເສົ້າ


ປະຫວັດສາດແລະສິນລະປະ[ແກ້ໄຂ]

ປະຫວັດສາດກ່ອນປະຫວັດສາດແລະວັດຖຸບູຮານ[ແກ້ໄຂ]

ສີຂາວແມ່ນຫນຶ່ງໃນສີທໍາອິດທີ່ໃຊ້ໃນສິລະປະ. ຖ ້ຳ Lascaux ໃນ​ປະ​ເທດ​ຝຣັ່ງ ມີ​ຮູບ​ແຕ້ມ​ຂອງ​ງົວ​ງົວ ແລະ​ສັດ​ອື່ນໆ​ທີ່​ແຕ້ມ​ໂດຍ ​ນັກ​ສິ​ລະ​ປິນ ​ສີ​ດຳ ​ໃນ​ລະ​ຫວ່າງ 18,000 ຫາ 17,000 ປີ​ກ່ອນ. ນັກສິລະປິນ Paleolithic ໄດ້ໃຊ້ calcite ຫຼື chalk , ບາງຄັ້ງເປັນພື້ນຫລັງ, ບາງຄັ້ງເປັນຈຸດເດັ່ນ, ພ້ອມກັບຖ່ານແລະ ocher ສີແດງແລະສີເຫຼືອງໃນຮູບແຕ້ມຖ້ໍາທີ່ສົດໃສຂອງພວກເຂົາ.

ໃນ ປະເທດເອຢິບບູຮານ , ສີຂາວແມ່ນເຊື່ອມຕໍ່ກັບເທບທິດາ Isis . ພວກ​ປະ​ໂລ​ຫິດ​ແລະ​ປະ​ໂລ​ຫິດ​ຂອງ Isis ນຸ່ງ​ພຽງ​ແຕ່​ໃນ linen ສີ​ຂາວ​, ແລະ​ມັນ​ໄດ້​ຖືກ​ນໍາ​ໃຊ້​ເພື່ອ​ຫໍ່ mummies ​.

ໃນປະເທດເກຣັກແລະອາລະຍະທໍາເກົ່າແກ່ອື່ນໆ, ສີຂາວມັກຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບນົມແມ່. ໃນ mythology ກເຣັກ , ເທບພະເຈົ້າ Zeus ໄດ້ຮັບການບໍາລຸງລ້ຽງຢູ່ໃນເຕົ້ານົມຂອງ nymph Amalthea. ໃນ Talmud , ນົມແມ່ນຫນຶ່ງໃນສີ່ສານສັກສິດ, ພ້ອມກັບເຫຼົ້າແວງ, ນໍ້າເຜິ້ງ, ແລະດອກກຸຫລາບ.

ຊາວກຣີກບູຮານໄດ້ເຫັນໂລກໃນແງ່ຂອງຄວາມມືດແລະຄວາມສະຫວ່າງ, ດັ່ງນັ້ນສີຂາວເປັນສີພື້ນຖານ. ອີງ​ຕາມ​ການ Pliny the Elder ໃນ ​ປະ​ຫວັດ​ສາດ​ທໍາ​ມະ​ຊາດ ​ຂອງ​ພຣະ​ອົງ ​, Apelles (ສັດ​ຕະ​ວັດ​ທີ 4 BC​) ແລະ​ສີ​ທີ່​ມີ​ຊື່​ສຽງ​ອື່ນໆ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເກຣັກ​ໂບ​ຮານ​ການ​ນໍາ​ໃຊ້​ພຽງ​ແຕ່​ສີ່​ສີ​ໃນ​ຮູບ​ແຕ້ມ​ຂອງ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​; ສີຂາວ, ສີແດງ, ສີເຫຼືອງແລະສີດໍາ;  ສໍາ​ລັບ​ການ​ແຕ້ມ​ຮູບ​, ຊາວ​ກຣີກ​ໄດ້​ນໍາ​ໃຊ້​ເມັດ​ສີ​ເປັນ​ພິດ​ສູງ​ເປັນ​ສີ ​ຂາວ ​, ເຮັດ​ໃຫ້​ໂດຍ​ຂະ​ບວນ​ການ​ທີ່​ຍາວ​ນານ​ແລະ laborious​.

toga ສີຂາວທໍາມະດາ , ຮູ້ຈັກເປັນ toga virilis , ໄດ້ຖືກໃສ່ສໍາລັບໂອກາດພິທີໂດຍພົນລະເມືອງ Roman ທັງຫມົດອາຍຸຫຼາຍກວ່າ 14-18 ປີ. ບັນດາ​ຜູ້​ພິພາກສາ​ແລະ​ປະໂລຫິດ​ບາງ​ຄົນ​ໄດ້​ນຸ່ງ​ເສື້ອ​ຜ້າ toga praetexta , ພ້ອມ​ດ້ວຍ​ແຖບ​ສີມ່ວງ​ກວ້າງ. ໃນເວລາຂອງ Emperor Augustus , ບໍ່ມີຜູ້ຊາຍ Roman ໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ປາກົດຢູ່ໃນກອງປະຊຸມ Roman ໂດຍບໍ່ມີການ toga.

Romans ວັດຖຸບູຮານມີສອງຄໍາສໍາລັບສີຂາວ; albus , ສີຂາວທໍາມະດາ, (ແຫຼ່ງຂອງຄໍາວ່າ albino ); ແລະ candidus, ເປັນສີຂາວ brighter. ຜູ້ຊາຍທີ່ຕ້ອງການຫ້ອງການສາທາລະນະໃນ Rome ໄດ້ໃສ່ toga ສີຂາວສົດໃສກັບ chalk, ເອີ້ນວ່າ toga candida , ຕົ້ນກໍາເນີດຂອງຄໍາວ່າ ຜູ້ສະຫມັກ . ຄໍາສັບພາສາລາແຕັງ candere ຫມາຍຄວາມວ່າຈະສະຫວ່າງ, ສົດໃສ. ມັນແມ່ນຕົ້ນກໍາເນີດຂອງຄໍາວ່າ candle ແລະ candid .

ໃນ Rome ບູຮານ , ພວກປະໂລຫິດຂອງເທບທິດາ Vesta ນຸ່ງເສື້ອ linen ສີຂາວ, palla ສີຂາວ ຫຼື shawl, ແລະ veil ສີຂາວ. ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ປົກປ້ອງໄຟສັກສິດແລະ penates ຂອງ Rome. ສີຂາວສະແດງເຖິງຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວາມສັດຊື່, ແລະພົມມະຈັນຂອງເຂົາເຈົ້າ.


ບັນທຶກ[ແກ້ໄຂ]

  1. St. Clair, Kassia (2016). The Secret Lives of Coloring pages and Ausmalbilder. London: John Murray. ISBN 9781473630819. OCLC 936144129