ໂຫລາສາດ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ

ໂຫລາສາດ (ອັງກິດ: Astrology, ຝະລັ່ງ: Astrologie) ເປັນສາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການທຳນາຍອະນາຄົດ ຫຼື ໂຊກຊະຕາຂອງມະນຸດ, ປາກົດການຕ່າງໆ ຂອງບ້ານເມືອງ ແລະຂອງໂລກ ໂດຍອາໄສ ເວລາ ແລະ ຕຳແໜ່ງຂອງດວງດາວຕ່າງໆ ເທິງທ້ອງຟ້າ ເປັນສຳຄັນ ແລ້ວບັນທຶກໄວ້ເປັນສະຖິຕິ. ໂຫລາສາດ ເປັນວິຊາທີ່ຕ່າງກັບວິທະຍາສາດ ດ້ວຍແມ້ນຈະສາມາດພິສູດຊາບໄດ້ໂດຍໃຊ້ກົດເກນ ແລະເຫດຜົນໃນທາງໂຫລາສາດ ນຳມາທົດລອງ ພິສູດໃຫ້ເຫັນປະຈັກ ສາມາດສະຫຼຸບອອກມາເປັນທິສະດີໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະທົດລອງຈັກເທື່ອ ທີ່ໃດໆ ໃນໂລກເຊັ່ນເດີຍວກັບວິທະຍາສາດ. ໂຫລາສາດກໍຍັງຄງເປັນວິຊາທີ່ຄ່ອນຂ້າງເລິກລັບ ດ້ວຍເຫດນີ້ນັກວິທະຍາສາດຈຶ່ງບໍ່ຮັບຮອງໂຫລາສາດ ວ່າເປັນສາດຢ່າງນຶ່ງ ຢ່າງໃດກໍດີທາງລັດຖະບານອິນເດຍໄດ້ມີການປະກາດເມື່ອວັນທີ 11 ພຶດສະພາ 2001 ໃຫ້ມີການສອນວິຊາໂຫລາສາດໃນມະຫາວິທະຍາໄລໄດ້.

ອ້າງອີງ[ດັດແກ້]

ບັນນານຸກົມ
  • Barton, Tamsyn (1994). Ancient Astrology. Routledge. ISBN 0-415-11029-7. 
  • Kay, Richard (1994). Dante's Christian Astrology. Middle Ages Series. University of Pennsylvania Press. 
  • Campion, Nicholas (1982). An Introduction to the History of Astrology. ISCWA. 
  • Holden, James Herschel (2006). A History of Horoscopic Astrology (2nd ed.). AFA. ISBN 0-86690-463-8. 
  • Long, A.A. (2005). "6: Astrology: arguments pro and contra". In Barnes, Jonathan; Brunschwig, J. Science and Speculation. Cambridge University Press. pp. 165–191. 
  • Parker, Derek; Parker, Julia (1983). A history of astrology. Deutsch. ISBN 978-0-233-97576-4. 
  • Robbins, Frank E., ed. (1940). Ptolemy Tetrabiblos. Harvard University Press (Loeb Classical Library). ISBN 0-674-99479-5. 
  • Veenstra, J.R. (1997). Magic and Divination at the Courts of Burgundy and France: Text and Context of Laurens Pignon's "Contre les Devineurs" (1411). Brill. ISBN 978-9-004-10925-4. 
  • Wedel, Theodore Otto (1920). The Mediæval Attitude Toward Astrology: Particularly in England. Yale University Press. 
  • Wood, Chauncey (1970). Chaucer and the Country of the Stars: Poetical Uses of Astrological Imagery. Princeton University Press. 

ອ່ານຕື່ມ[ດັດແກ້]

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນ[ດັດແກ້]