ປະເທດອຽກລັງ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ
Éire (ພາສາອຽກລັງ)
Ireland (ພາສາອັງກິດ)

ອຽກລັງ
ທຸງຊາດອຽກລັງ ເຄື່ອງໝາຍຊາດ ອຽກລັງ
ທຸງຊາດ ເຄື່ອງໝາຍຊາດ
ຄຳຂວັນ: ບໍ່ມີ
ເພງຊາດ: ອຳລານ ນາ ບັບຟີຟານ
("ເພງຂອງທະຫານ")
ແຜນທີ່ສະແດງທີ່ຕັ້ງຂອງປະເທດອຽກລັງ
ນະຄອນຫຼວງ ດູບລິນ
53°26′N 6°15′W / 53.433°N 6.250°W / 53.433; -6.250
ເມືອງໃຫຍ່ສຸດ ດູບລິນ
ພາສາລັດຖະການ ພາສາອຽກລັງແລະພາສາອັງກິດ
ລັດຖະບານ ປະຊາທິປະໄຕລະບົບລັດຖະສະພາ
 - ປະທານປະເທດ ໄມເຄິນ ດີ. ຮິກກິນ
 - ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ເອນດາ ເຄນນີ
ເອກະລາດ ຈາດ ສະຫະລາຊະອານາຈັກ
 - ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ 21 ມັງກອນ ຄ.ສ. 1919 
 - ໂດຍສົນທິສັນຍາ 6 ທັນວາ ຄ.ສ. 1921 
ພື້ນທີ່
 - ທັງໝົດ
 
 - ພື້ນນ້ຳ(%)
 
70,273 ກມ.² (ອັນດັບທີ 117)
27,133 ໄມລ໌² 
2
ປະຊາກອນ
 - 2553ປະມານ
 - 2545

 - ປະຊາກອນ
 
4,456,000 (ອັນດັບທີ  122)
3,917,203

57/ກມ.² (ອັນດັບທີ 143)
147.6/ໄມລ໌² 
GDP (PPP)
 -ລວມ
 -ຕໍ່ປະຊາກອນ
2548ຄ່າປະມານ
136.9 ພັນລ້ານໂດລາສະຫະລັດ (ອັນດັບທີ 50)
34,100 ໂດລາສະຫະລັດ (ອັນດັບທີ 4)
HDI (2546) 0.946 (ອັນດັບທີ 8) – สูง
ສະກຸນເງິນ ຢູໂລ (€) 1 (EUR)
ເຂດເວລາ
 -ລະດູຮ້ອນ (DST)
GMT (UTC+0)
IST (UTC+1)
ລະຫັດອິນເຕີເນັດ .ie
ລະຫັດໂທລະສັບ +353
1 ກ່ອນໜ້າ 1999: ປອນອຽກລັງ ("Punt")

ອຽກລັງ[໑] (ຝະລັ່ງ: Irlande ອຽກລັງ: Éire) ຄຳບັນຍາຍລະບອບການປົກຄອງຂອງປະເທດນີ້ (ບໍ່ແມ່ນຊື່ທາງການ) ແມ່ນ ສາທາລະນະລັດອຽກລັງ (ອັງກິດ: Republic of Ireland; ອຽກລັງ: Poblacht na hÉireann) ນັບເປັນສະມາຊິກທີ່ຢູ່ໄກສຸດທາງຕາເວັນຕົກຂອງສະຫະພາບເອີລົບ. ມີປະຊາກອນ 4 ລ້ານກວ່າຄົນ. ເປັນປະເທດເທິງເກາະອຽກລັງ. ຢູ່ຫ່າງຈາກທະວີບເອີລົບໄປທາງຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ ໂດຍຄອບຄຸມພື້ນທີ່ປະມານ 5 ໃນ 6 ຂອງເກາະດັ່ງກ່າວ (ສ່ວນທີ່ເຫຼືອອີກ 1 ໃນ 6 ຂອງເກາະອຽກລັງ ເອີ້ນວ່າ ອຽກລັງເໜືອ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສະຫະລາຊະອານາຈັກເບຕາຍໃຫຍ່ແລະອຽກລັງເໜືອ). ໃນການແຂ່ງຂັນລັກບີ້ລະດັບນານາຊາດ ນັກກິລາຈາກທັງສາທາລະນະລັກອຽກລັງ ແລະແຄວ້ນອຽກລັງເໜືອ ຈະເຂົ້າຮ່ວມໃນທີມດຽວກັນ ໃນຊື່ທີມສະຫະພັນລັກບີ້ອຽກລັງ. ນອກຈາກນີ້ອຽກລັງແມ່ນອີກປະເທດນຶ່ງທີ່ໃຊ້ເງິນຢູໂລ.

ປະຊາກອນສາດ[ດັດແກ້]

ປະເທດອຽກລັງມີປະຊາກອນປະມານ 4,832,765 ຄົນ (ກວດສອບເມື່ອປີ ຄ.ສ. 2014)[໒].

ພາສາ[ດັດແກ້]

ປະເທດອຽກລັງມີພາສາທາງການສອງພາສາ ແມ່ນ ພາສາອຽກລັງ ແລະ ພາສາອັງກິດ[໓].​ ພາສາອຽກລັງແມ່ນພາສາປະຈຳຊາດ ແຕ່ ມີແຕ່ພຽງ 39% ຂອງປະຊາກອນເທົ່ານັ້ນທີ່ເວົ້າພາສາອຽກລັງໄດ້. ພາສາອຽກລັງມີຜູ້ເວົ້າປະມານ 138,000 ຄົນ (ກວດສອບເມື່ອປີ ຄ.ສ. 2012) ແລະ ມີຜູ້ເວົ້າເປັນພາສາທີສອງປະມານ 1,000,000 ຄົນໃນປະເທດອຽກລັງ (ກວດສອບເມື່ອປີ ຄ.ສ. 2012)[໔]. ປະຊາກອນສ່ວນຫຼາຍເວົ້າພາສາອັງກິດຍ້ອນປະເທດອຽກລັງເຄີຍເປັນສ່ວນນຶ່ງຂອງອານາຈັກອັງກິດໃນອະດີດ.​ ພາສາອັງກິດທີ່ເວົ້າໃນປະເທດອຽກລັງແມ່ນພາສາອັງກິດສຳນຽງອຽກລັງ.

ອ້າງອີງ[ດັດແກ້]

  1. ຈາກພາສາຝະລັ່ງ Irlande.
  2. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/ei.html
  3. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/ei.html
  4. Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig (eds.). 2014. Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition. Dallas, Texas: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com.

ບັນນານຸກົມ[ດັດແກ້]

  • Gilland, Karin (2001). Ireland: Neutrality and the International Use of Force. Routledge. ISBN 0415218047. 
  • Greenwood, Margaret (2003). Rough guide to Ireland. Rough Guides. ISBN 1843530597. 
  • Mangan, James Clarence (2007). James Clarence Mangan - His Selected Poems. Read Books. ISBN 1408627000. 
  • Meinardus, Otto Friedrich August (2002). Two thousand years of Coptic Christianity. American Univ in Cairo Press. ISBN 9774247574. 
  • Moody, Theodore William (2005). A New History of Ireland: Prehistoric and early Ireland. Oxford University Press. ISBN 0198217374. 

ອ່ານຕື່ມ[ດັດແກ້]

  • The Irish Free State Constitution Act, 1922
  • J. Anthony Foley and Stephen Lalor (ed), Gill & Macmillan Annotated Constitution of Ireland (Gill & Macmillan, 1995) (ISBN 0-7171-2276-X)
  • FSL Lyons, Ireland Since the Famine
  • Alan J. Ward, The Irish Constitutional Tradition: Responsible Government and Modern Ireland 1782–1992 (Irish Academic Press, 1994) (ISBN 0-7165-2528-3)


ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນອື່ນ[ດັດແກ້]

ລັດຖະບານ
ຂໍ້ມູນທົ່ວໄປ