ລົດໄຟຄວາມໄວສູງ

ຈາກ ວິກິພີເດຍ
Jump to navigation Jump to search
ລົດໄຟຄວາມໄວສູງຊິງກັນເຊັນ ລຸ່ນ E5

ລົດໄຟຄວາມໄວສູງ ຫຼື ລະບົບຄວາມໄວສູງ (ອັງກິດ : High-Speed Rail) ແມ່ນລະບົບຂົນສົ່ງທາງລາງທີແລ່ນນຳຄວາມໄວສູງ ຄວາມໄວຫລາຍກວ່າລະບົບຂົນສົ່ງທາງລາງທັ່ວໄປ ເຊິ່ງມີຄວາມໄວບໍ່ຕໍ່າກວ່າ 200 ກິໂລແມັດ/ຊັ່ວໂມງ ລະບົບລໍ້ເລື່ອນອອກແບບມາຍ່າງພິເສດໂດຍສະເພາະ ສ່ວນໃຫຍ່ລົດໄຟຄວາມໄວສູງຈະແລ່ນບົນຂະຫນາດລາງ 1.435 ແມັດ (ສະແຕນດາດເກດ (ອັງກິດ: Standard gauge)).

ເຊິ່ງຫຼາຍປະເທດໄດ້ສ້າງແລະພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງທາງລົດໄຟຄວາມໄວສູງເພື່ອເຊື່ອມຕໍ່ຕົວເມືອງໃຫຍ່ສຳຄັນ ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຍີ່ປຸ່ນ ,ຝະຣັ່ງ ,ເຢຍລະມັນ ,ອັງກິດ, ຈີນ ແລະອີກຫລາຍປະເທດ ຈາກສະຖິຕິທີຜ່ານມາມີລັດໄຟທີສາມາດແລ່ນໄດ້ຄວາມໄວສູງທີສຸດ 574.8 ກິໂລແມັດ/ຊັ່ວໂມງ[໑] ສຳລັບລົດໄຟເຕເຊເວ TGV ຈາກປະເທດຝະຣັ່ງ

ປະຫວັດ[ແກ້ໄຂ]

ລົດໄຟຂອງປະເທດອິຕາລີລຸ່່ນ ETR 200 ສາມາດແລ່ນໄດ້ເຖິງ 200 ກິໂລແມັດ/ຊັ່ວໂມງ

ໃນຊ່ວງຕ້ນ-ກາງສັດຕະວັດທີ່ 20 ໃນທະວີບເອີຣົບຕ່າງພັດທະນາຄວາມໄວຂອງລົດໄຟເພື່ອຫຼຸດເວລາການເດິນທາງໄປຈຸດຫມາຍປາຍທາງ ໃນປີ ຄ.ສ 1939 ອິຕາລີສາມາດສ້າງຄວາມໄວສູງໄດ້ເຖິງ 203 ກິໂລແມັດ/ຊັ່ວໂມງ ແຕ່ການວີຈັຍຕ້ອງຢຸດໄປໃນຊ່ວງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ

ລົດໄຟຄວາມໄວສູງ "ຊິນກັນເຊັນ" ລຸ່ນທຳອິດ ລຸ່ນທີ່ 0 (Series 0) ເມື່ອປີຄ.ສ. 1967

ຕໍ່ມາ ຄ.ສ 1964 ປະເທດຍີ່ປຸ່ນໄດ້ເປິດການເດິນລົດ ລົດໄຟຄວາມໄວສູງ "ຊິນກັນເຊັນ" ຫຼື ເອິ້ນອີກຍ່າງວ່າ ລົດໄຟຫົວກະສຸນ (Bullet Train) ເພາະວ່າດ້ານຫນ້າຂະບວນລົດໄຟຄ້າຍຄືກັນກັບກະສຸນຂອງປືນ ເສັ້ນທາງທຳອິດໂຕກຽວ - ຊິນໂອຊາກ້າ ບົນເສັ້ນທາງພິເສດທີ່ສ້າງຂຶ້ນມາໂດຍສະເພາະທຳອິດໃນໂລກ ສາມາດແລ່ນ ຮັບ-ສ່ງໂດຍສານຄວາມໄວເຖິງ 210 ກິໂລແມັດ/ຊັ່ວໂມງ ແລະມີຂີດຄວາມສາມາດແລ່ນໄດ້ສູງສຸດເຖິງ 256 ກິໂລແມັດ/ຊັ່ວໂມງ ເຊິ່ງຕໍ່ມາໃນຫລາຍປະເທດຜູ້ນຳດ້ານເຕັກໂນໂລຢີເລິ່ມຕື່ນຕົວ ແລະພັດທະນາເຕັກໂນໂລຢີລົດໄຟຄວາມໄວສູງຂອງຕົນເອງທັງໃນທະວີບເອີຣົບ ແລະທະວີບອາຊີ

ອ້າງອີງ[ແກ້ໄຂ]

  1. "2007 record attempt". BBC News Online. 2007-04-03. ສືບຄົ້ນເມື່ອ 2014-09-22.