ລັດຖະບານ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ ແລະ ວິກິດການປີ 1959 (ວິກິດການຕະກູນສານ)
| ປະເທດ |  Laos ພະຣາຊະອານາຈັກລາວ |
|---|---|
| ວັນຍຸບເລີກ | 31 ທັນວາ 1959 |
| ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ | ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ |
ວິກິດການການເມືອງລາວ ປີ 1959 ຫຼື ມັກຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບບົດບາດຂອງ ຕະກູນຊະນະນິກອນ ແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍທາງການເມືອງທີ່ຮຸນແຮງໃນພະຣາຊະອານາຈັກລາວ ພາຍໃຕ້ການນຳຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ. ເຫດການນີ້ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພະຍາຍາມປອງດອງຊາດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ເປັນການເປີດສາກສົງຄາມກາງເມືອງຮອບໃໝ່.
ການຂຶ້ນສູ່ອຳນາດ
[ດັດແກ້]ຫຼັງຈາກການເລືອກຕັ້ງເພີ່ມເຕີມໃນປີ 1958 ເຊິ່ງ ແນວລາວຮັກຊາດ ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຢ່າງຖ້ວມທົ້ນ, ຝ່າຍຂວາ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ມີຄວາມກັງວົນຕໍ່ອິດທິພົນຂອງຄອມມູນິດ. ນຳໄປສູ່ການລົ້ມເລີກລັດຖະບານປະສົມຂອງ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມາ ແລະ ແຕ່ງຕັ້ງ ທ່ານ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ ຂຶ້ນເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແທນ ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນຈາກກຸ່ມ "ຄະນະກໍາມະການປ້ອງກັນຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງຊາດ" (CDNI).
ນະໂຍບາຍຕໍ່ຕ້ານຄອມມູນິດ
[ດັດແກ້]ລັດຖະບານຂອງ ທ່ານ ຜຸຍ ໄດ້ດຳເນີນນະໂຍບາຍທີ່ແຂງກ້າວ:
- ຍົກເລີກການໃຊ້ງານ ຄະນະກໍາມະການຄວບຄຸມສາກົນ (ICC).
- ພະຍາຍາມປົດອາວຸດ ແລະ ຍຸບເລີກກອງພັນຂອງຝ່າຍປະເທດລາວ (ນຳໄປສູ່ເຫດການ ກອງພັນທີ 2 ຜ່າວົງລ້ອມ).
- ການຈັບກຸມຜູ້ນຳ: ໃນເດືອນກໍລະກົດ 1959, ລັດຖະບານໄດ້ສັ່ງຈັບກຸມ ເຈົ້າສຸພານຸວົງ ແລະ ຜູ້ນຳແນວລາວຮັກຊາດອີກ 15 ທ່ານ ໄປຂັງໄວ້ທີ່ຄຸກໂພນເຄັງ (ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະໂຕນຄຸກໄດ້ສຳເລັດໃນປີ 1960).[1]
ຜົນກະທົບ
[ດັດແກ້]ການກະທຳຂອງລັດຖະບານ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ ເຮັດໃຫ້ສະຖານະການແຕກຫັກຢ່າງສົມບູນ ຝ່າຍປະເທດລາວໄດ້ກັບຄືນສູ່ການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍອາວຸດ ແລະ ນຳໄປສູ່ການລັດປະຫານຂອງ ກອງແລ ໃນປີ 1960. ຕະກູນຊະນະນິກອນ ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍະລັກຂອງກຸ່ມອະນຸລັກນິຍົມຂວາຈັດໃນການເມືອງລາວສະໄໝນັ້ນ.[2]
ອ້າງອີງ
[ດັດແກ້]- ↑ Dommen, Arthur J. (2001). The Indochinese Experience of the French and the Americans. Indiana University Press.
- ↑ "ປະຫວັດສາດການເມືອງລາວ: ຍຸກວິກິດການ". Lao Studies Review.[dead link]