ພາສາໂຮນລັງ
| ພາສາໂຮນລັງ | |
|---|---|
| Nederlands | |
| ອອກສຽງ | [ˈneːdərlɑnts] ( ຟັງສຽງ) |
| ປະເທດທີ່ມີການເວົ້າ | ເນເທີແລນ, ແບນຊິກ, ຊູຣີນາມ, ອາຣູບາ, ກືຮາຊໍ, ແຊັງມາແຕັງ, ອິນໂດເນເຊຍ, ແລະ ຝຣັ່ງ |
| ຊົນເຜົ່າ | ຊາວໂຮນລັງ ຊາວອິນໂດ |
| ຈຳນວນຜູ້ເວົ້າ | 23 ລ້ານຄົນ (2019) (ບໍ່ພົບວັນທີ) |
| ຕະກຸນພາສາ | |
| ຮູບແບບກ່ອນໜ້າ | ພາສາໂຮນລັງເກົ່າ
|
| ລະບົບການຂຽນ | ອັກສອນລາຕິນ (ອັກສອນໂຮນລັງ) |
| ສະຖານະພາບທາງການ | |
| ພາສາທາງການ |  ເນເທີແລນດ໌ ແບນຊິກ ຊູຣິນາມ
 ສະຫະພາບເອີຣົບ |
| ຜູ້ວາງລະບຽບ | Nederlandse Taalunie (ສະຫະພາບພາສາໂຮນລັງ) |
| ລະຫັດພາສາ | |
| ISO 639-1 | nl |
| ISO 639-2 | dut (B) nld (T) |
| ISO 639-3 | nld |
ພາສາໂຮນລັງ (ອັງກິດ: Dutch; ໂຮນລັງ: Nederlands) ແມ່ນພາສາໃນກຸ່ມເຢຍລະມານິກຕ່ຳທີ່ມີຄົນເວົ້າກວ່າ 23 ລ້ານຄົນ, ເຊິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ຢູ່ໃນປະເທດໂຮນລັງແລະປະເທດແບນຊິກ. ພາສາໂຮນລັງທີ່ເວົ້າໃນແບນຊິກມັກຖືກເອີ້ນວ່າພາສາຟະລາມ, ແລະມັກຈະຖືເປັນພາສາທີ່ແຍກຕ່າງຫາກກັນ.
ເບິ່ງຕື່ມ
[ດັດແກ້]
ພາສາລັດຖະການຂອງສະຫະປະຊາຊາດ |
|
|---|---|
 |