ພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ
| ພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ | |
|---|---|
| ພາກພື້ນ | ທົ່ວໂລກ |
| ຈຳນວນຜູ້ເວົ້າ | 3.4 ຕື້ (ບໍ່ພົບວັນທີ) |
| ຕະກຸນພາສາ | ໜຶ່ງໃນກຸ່ມພາສາຫຼັກຂອງໂລກ |
| ຮູບແບບກ່ອນໜ້າ | ໂປໂຕ-ອິນໂດ-ຢູໂຣບ
|
| ລະຫັດພາສາ | |
| ISO 639-2 | ine |
| ISO 639-3 | – |
 ການແຜ່ກະຈາຍຂອງພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບໃນເອີຣາເຊຍ:
ພາສາທີ່ບໍ່ແມ່ນພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ
Dotted/striped areas indicate where multilingualism is common (more visible upon full enlargement of the map). | |
ພາສາອິນໂດ-ຢູໂຣບ ເປັນພາສາໜຶ່ງທີ່ເກີດຢູ່ໃນເຂດອະນຸທະວີບອິນເດຍເໜືອ, ສ່ວນໃຫຍ່ໃນເອີຣົບ, ແລະພູພຽງອີຣານ, ມີສາຂາພື້ນເມືອງເພີ່ມເຕີມທີ່ພົບເຫັນຢູ່ໃນພາກພື້ນເຊັ່ນ: ສີລັງກາ, ມັລດີຟ, ບາງສ່ວນຂອງອາຊີກາງ (ຕົວຢ່າງ: ທາຈິກິສະຖານ ແລະ ອັຟການິສຖານ), ອາເມເນຍ ແລະເຂດພາກໃຕ້ຂອງອິນເດຍ. ໃນປະຫວັດສາດ, ພາສາອິນໂດ - ເອີຣົບຍັງຖືກເວົ້າຢູ່ໃນ Anatolia ແລະ ຕາເວັນຕົກສຽງເຫນືອຂອງຈີນ. ບາງພາສາເອີຣົບຂອງຄອບຄົວນີ້ - ພາສາອັງກິດ, ຝຣັ່ງ, ປອກຕຸຍການ, ລັດເຊຍ, ແອສປາໂຍນ, ແລະ ໂຮນລັງ - ໄດ້ຂະຫຍາຍອອກໄປໂດຍຜ່ານລັດທິອານານິຄົມໃນຍຸກສະໄຫມໃຫມ່ແລະປະຈຸບັນໄດ້ຖືກເວົ້າໃນຫຼາຍທະວີບ. ຄອບຄົວພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ ແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍສາຂາຫຼືຄອບຄົວຍ່ອຍ, ລວມທັງ ພາສາອານບານີ, ພາສາອາເມເນຍ, ບາໂຕ-ສະລາວິດ, ເຊລຕິກ, Germanic, ເຮລເລນິກ, ອິນໂດ-ອີຣານ, ແລະ Italic, ເຊິ່ງທັງຫມົດປະກອບມີພາສາດໍາລົງຊີວິດໃນປະຈຸບັນ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຫຼາຍສາຂາ ທີ່ສູນພັນ.
ມື້ນີ້, ພາສາອິນໂດ-ຢູໂຣບສ່ວນບຸກຄົນທີ່ມີຜູ້ເວົ້າພື້ນເມືອງຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນພາສາອັງກິດ, ແອສປາໂຍນ, ປອກຕຸຍການ, ລັດເຊຍ, Hindustani, ພາສາເບັງກາລີ, ຝຣັ່ງ, ແລະ ເຢຍລະມັນ; ຫຼາຍຄົນທີ່ເວົ້າໂດຍກຸ່ມນ້ອຍແມ່ນຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຂອງການສູນພັນ. ເກີນ 3.4 ຫລາຍຕື້ຄົນ (42% ຂອງປະຊາກອນໂລກ) ເວົ້າພາສາອິນໂດ - ເອີຣົບເປັນພາສາທໍາອິດ - ມາຮອດປັດຈຸບັນຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງຄອບຄົວພາສາໃດກໍ່ຕາມ. ອີງຕາມການຄາດຄະເນໂດຍ Ethnologue ມີປະມານ 446 ພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ, ໃນນັ້ນ 313 ເປັນຂອງສາຂາອິນໂດ-ອີຣ່ານ.[1]