ພັກກອມມູນິດ
 | ບົດຄວາມນີ້ຂາດການອ້າງອີງຈາກເອກະສານອ້າງອີງຫຼືແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ ກະລຸນາຊ່ອຍພັດທະນາບົດຄວາມນີ້ໂດຍຕື່ມແຫຼ່ງຂໍ້ມູນເປັນຕາເຊື່ອຖື ເນື້ອຫາເຊິ່ງຂາດການອ້າງອີງອາດຖືກຄັດຄ້ານຫຼືນຳອອກ |
 | ບົດຄວາມນີ້ເປັນການແປສ່ວນໜຶ່ງຈາກພາສາອື່ນ ເຊິ່ງອາດເປັນການແປຈາກເຄື່ອງມືອັດຕະໂນມັດ ຫຼື ຜູ້ທີ່ບໍ່ຊຳນານທາງພາສາ |
ພັກກອມມູນິດ ແມ່ນພັກການເມືອງ ທີ່ຊອກຫາວິທີບັນລຸເປົ້າໝາຍ ທາງດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງລະບອບຄອມມູນິດ. ຄຳວ່າ "ພັກກອມມູນິດ" ໄດ້ມາຈາກຫົວຂໍ້ຂອງ ຖະແຫຼງການຄອມມູນິດ (1848) ໂດຍ ກາກ ມາກ ແລະ ຟຣິດຣິກ ອັງແກນ. ໃນ ຖານະທີ່ເປັນພັກແນວໜ້າ, ພັກກອມມູນິດນຳພາການສຶກສາທາງດ້ານການເມືອງ ແລະ ການພັດທະນາຂອງ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ. ໃນຖານະທີ່ເປັນພັກປົກຄອງ, ພັກກອມມູນິດໃຊ້ອຳນາດຜ່ານ ລະບອບຜະເດັດການຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ. ວາລາດິເມຍ ເລນິນ ໄດ້ພັດທະນາແນວຄວາມຄິດຂອງພັກກອມມູນິດວ່າເປັນແນວໜ້າປະຕິວັດ, ເມື່ອ ການເຄື່ອນໄຫວສັງຄົມນິຍົມ ໃນຈັກກະວັດລັດເຊຍ ຖືກແບ່ງອອກເປັນກຸ່ມທີ່ຄັດຄ້ານທາງດ້ານອຸດົມການ, ໂບນເຊວິກ ("ສ່ວນໃຫຍ່") ແລະ ເມນເຊວິກ ("ສ່ວນນ້ອຍ"). ເພື່ອໃຫ້ມີປະສິດທິພາບທາງດ້ານການເມືອງ, ເລນິນໄດ້ສະເໜີພັກແນວໜ້າຂະໜາດນ້ອຍທີ່ບໍລິຫານດ້ວຍ ລະບອບສູນກາງປະຊາທິປະໄຕ ເຊິ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ມີການບັນຊາການສູນກາງຂອງນັກປະຕິວັດມືອາຊີບທີ່ມີລະບຽບວິໄນ. ເມື່ອນະໂຍບາຍໄດ້ຮັບການຕົກລົງກັນແລ້ວ, ການບັນລຸເປົ້າໝາຍທາງການເມືອງຕ້ອງການສະມາຊິກທຸກຄົນຕໍ່ນະໂຍບາຍທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນ.
