ພະເຈົ້າໄຊເຊດຖາທິລາດ

ພະເຈົ້າໄຊເຊດຖາທິລາດ
ພະມະຫາກະສັດແຫ່ງລ້ານຊ້າງ
ສະເວີຍລາດ	ຄ.ສ. 1550 – 1571
ກ່ອນໜ້າ	ພະເຈົ້າໂພທິສານະລາດ
ປະສູດ	ປີ 1534
ສິ້ນພະຊົນ	ປີ 1571

ສົມເດັດພະເຈົ້າໄຊເຊດຖາທິລາດ (ອັງກິດ: Setthathirath) ແມ່ນໜຶ່ງໃນກະສັດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດລາວ. ພະອົງເປັນຜູ້ທີ່ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຈາກ ຫຼວງພະບາງ ລົງມາຕັ້ງຢູ່ທີ່ ວຽງຈັນ ແລະ ເປັນຜູ້ສ້າງ ພະທາດຫຼວງ ໃຫ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງຊາດລາວ.

ການຍ້າຍນະຄອນຫຼວງ

ໃນປີ ຄ.ສ. 1560, ເນື່ອງຈາກໄພຄຸກຄາມຈາກ ອານາຈັກພະມ້າ (ຫົງສາວະດີ) ພະເຈົ້າໄຊເຊດຖາທິລາດ ຈຶ່ງຕັດສິນໃຈຍ້າຍລາຊະທານີຈາກ ຊຽງທອງ ມາຢູ່ທີ່ ວຽງຈັນ ເຊິ່ງມີໄຊຍະພູມທີ່ດີກວ່າໃນການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ການຄ້າຂາຍ.

ການສ້າງສາພັດທະນາ

ພະອົງເປັນກະສັດທີ່ເຫຼື້ອມໃສໃນພຸດທະສາສະໜາຫຼາຍ ໄດ້ສ້າງວັດວາອາຮາມສຳຄັນຫຼາຍແຫ່ງ ເຊັ່ນ: ວັດພະແກ້ວ ເພື່ອປະດິດສະຖານພະແກ້ວມໍລະກົດ ແລະ ໄດ້ບູລະນະກໍ່ສ້າງ "ພະທາດຫຼວງ" ໃຫ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດັ່ງທີ່ເຫັນໃນປັດຈຸບັນ. ນອກຈາກນີ້ ພະອົງຍັງໄດ້ສ້າງສາຍສຳພັນໄມຕີກັບ ອານາຈັກອາຍຸດທະຍາ ໂດຍການສ້າງ "ພະທາດສີສອງຮັກ" ຮ່ວມກັນ.

ການຫາຍສາບສູນ

ພະເຈົ້າໄຊເຊດຖາທິລາດ ໄດ້ຫາຍສາບສູນໄປຢ່າງລຶກລັບໃນລະຫວ່າງການຍົກທັບໄປປາບກະບົດທີ່ເມືອງອົງການ ທາງພາກໃຕ້ຂອງລາວ ໃນປີ ຄ.ສ. 1571 ເຊິ່ງຍັງຄົງເປັນປິດສະໜາທາງປະຫວັດສາດມາຮອດທຸກມື້ນີ້.